Kalbim sende kaldı, kır gitsin...

20 Ağustos 2008 Çarşamba

Bir çıkmaz sokakta...

.
Ne kadar dönüp dolaşsam, yine de
Hep o çıkmaz sokaktayım çaresiz
Bir umut kırıntısı gözlerimde
Yürüyorum durmadan, dalgın, sessiz
.
Sokak o sokak, bense ben değilim
Sanki bin yıllar geçmiş aradan
Boşlukta bir şeyler arıyor elim
Belki de mahşere dek bulunmayan
.
Yitirdiğim neydi, aradığım ne
Çöken ne yüreğime kurşun gibi
Tanrım! ben mi değiştim söylesene
Yoksa bende zamanlar mı eskidi
.
Bir yerlere varmadan, nasıl böyle
Hiç durmadan akıp gidiyor günler
Yaşam diye verdiğin bu mu söyle
O mu sırtıma sapladığın hançer
.
Bir çıkmaz sokağın sonunda, işte
Suskun ve tek başına seninleyim
Fanilikten ölmezliğe geçişte
Bilmiyorum, söyle bana, ben neyim
.
Sevdimse; verdiğin yürekle sevdim
Sen açtın bu ufku karşımda sonsuz
Yürüdüm bir yolun sonuna geldim
Yıkık, üzgün ve paramparça onsuz
.
Ölüm buysa, Tanrım buysa yaşamak
Sil alnımdan yazdığın bu yazgıyı
Ya bir yere çıksın artık bu sokak ,
Ya da öldür içimdeki Tanrıyı!..
.
.

2 yorum:

ALi dedi ki...

Güzel.

sarışeker dedi ki...

Offf yaaa...bu şiir olağanüstü.Çoookk anlamlı.Beni ağlatacak mısın...

Birtanem,bloggerdeki sayfamda "giriş yapın"ı tıkladım.Güzel güzel resim ekledim,yazımı yazdım...diğer sayfada çıkmış,nasıl olmuşsa.Yani,sarısekerblogspotcom.blogspot.com/
de çıkmış...Ben anlayamadım...sen bir ara bakarsın dimiii:)))
Sımsıcak öpüyorum seni.